PSYCHEDELIC MAYHEM - "LILYA" (CK Nowe Amore, 16.09.2022).

"Listen to the Dusk"

Listen to the dusk
wait for the saxophone
linger on downward street spiral
inventor
you climb the dawn
to listen to the dusk
& listen to the dusk
to escape the night
the night
the lantern
Moon
its face a derelict shore
its shore a desert of men
its men a desert of moons
the many moons of Saturn
from there I came
wait for the saxophone
surf the ego drawl
you never have enough
sounds & shambles
dig the deeper spirit
there's something growing in the night - the lantern
the movie of your Moon
the moon of your dusk
the one we all listen
to.

THE CHANTING CURTAIN

Srebrzysta cytryna zwisająca z niebios pląsa w rytm psalmów Szatana
Reflektory oślepiają ludzi technicznymi pomyjami przyszłości
Zaczyna się bieg z flagami w rytm psalmów Szatana
Rozwiewa się sturęka kotara myśląca synchronicznie
Klerykalni domokrążcy wypalają krzyże na czołach dzieci
Jak kod kreskowy na opakowaniu syntetycznego jedzenia
Kanibalistyczni neonazistowscy zbawiciele karmią miłość roztopionymi chlebami
Topiąc swoje iluzje w bezdennych szklankach luster
Jednoocy odkrywcy stereofonicznego wzroku rozmywają się patrząc w słońce znad ziemi
Krążące satelity zczytują termoelektryczne sny wyławiając je ze złotej magmy...

Sturękie bóstwo znalazło czas by nas odnaleźć i zejść z nami w dół...

***

A silvery lemon hanging from the heavens dances to the rhythm of Satan's psalms
The headlamps blind people with the technical washing of the future
The run with flags begins to the rhythm of Satan's psalms
The chanting curtain, which thinks synchronously, is blown away
Clerical peddlers burn crosses on children's foreheads
Like a barcode on a synthetic food package
Cannibalistic neo-Nazi saviors feed love with melted bread
Drowning their illusions in bottomless glasses of mirrors
One-eyed discoverers of stereo vision blur when looking at the sun from above the ground
Circulating satellites read thermoelectric dreams, catching them from golden magma...

The stout god has found time to find us and come down with us...

"Górczyn is Brooklyn" - 20 Years of Poetry, Music, and Noise.

EIMI album with its emotional galactic atmospheres that describe scenarios of decadent desolation. A masterpiece in the genre. (MAURIZIO BIANCHI).

Adam Majdecki-Janicki, Eimi (release date: 06/18/2020).


Adam Majdecki-Janicki offers outstanding music, like an archive noise, an open breath on a film from another era. An experiment that makes sound a landscape, a sound/space continuum.

Yuri Morozov is the great inspiration, the clever and resourceful electronics of these studios piercing the solitude of the bands and official orchestras. There is no commemoration in this tribute to the great Russian composer. Perception alone, the memory of a burning film, a stalker in search of a mirrored universe. Adam Majdecki-Janicki makes textures-cassettes, sound worlds buried in the memory of a sky full of stars.

Eimi, or the open sound of a walking talent.

***

Adam Majdecki-Janicki offre une musique en suspens, comme un bruit d'archive, un souffle ouvert sur un film d'une autre époque. Une expérimentation qui fait du son un paysage, un continuum son-espace.

Yuri Morozov en est le grand inspirateur, l'électronique savante et débrouillarde de ces studios perçant la solitude des fanfares et orchestres officiels. Il n'y a pas de commémoration dans cet hommage au grand compositeur russe. La perception seule, le souvenir d'un film brûlant, un stalker à la recherche d'un univers en miroir. Adam Majdecki-Janicki fabrique des textures-cassettes, des mondes sonores enfouis dans la mémoire d'un ciel rempli d'étoiles.

Eimi, ou le son à découvert d'un talent qui se promène.

"Stoned Gypsy Wanderer" in the Ears and Eyes of Others (Updated)

A.J. Kaufmann: The Stoned Gypsy Wanderer

Poland’s undisputed chief psych-out poet laureate A.J. Kaufmann releases whatever the hell he wants because he’s like the Jandek freak folk psych-master of Poland and he just keeps releasing quality material…more than 100 in 10 years in fact.

A.J. has also released more books of poetry than Rimbaud, Blake and Walt Whitman combined. Imagine having that sort of output and talent? Ramble is over the moon to be releasing the long-lost rarity The Stoned Gypsy Wanderer and let’s hope you are one of the lucky ones to snap it up because it’s destined to become a psych masterpiece.

The Stoned Gypsy Wanderer is two parts Syd Barrett, a smidge of the Butthole Surfers, a cup of Country Joe and the Fish with Chrome at the console. On the words A.J might be channelling André Breton and Baudelaire but his surreal-laded lyrics belong to him and him alone.

Comes with original cover artwork by Justin Jackley (Austin, Texas), complete with lyrics.

(Mike Sill, Ramble Records, 2021).

"When I first listened to this album, the thing that stood out the most is the wonderfully classic aesthetic to the recording of each track. Yes, there are a variety of influences at play here including psychedelic folk and garage rock. But the constant thread between all of them is an encapsulation of the era to which it calls back.

Listening to it is like jumping into a well-crafted time capsule taking you back to the era of bands like Jefferson Airplane and The Doors with a raw sound that lets the elements of each composition shine through whether they combine into the complexity of tracks such as "Wine of Rape" and "Whispering Egypt" or the simplicity of a guitar and voice in tracks like "Amaranth Blues" or "Stoned Gypsy Wanderer."

This is the album where you can make yourself a cup of coffee, light up something special, and let yourself zone out to the reverberated guitars and psychedelic aesthetic."
Lars Haur, On The Fringes of Sounds, Dec 9 2021.

"Hailing from Poznań, Poland, A.J. Kaufmann puts his wide array of influences on his sleeve on the multifaceted Stoned Gypsy Wanderer.

Featuring a wide array of sounds with everything from 80s-flavored garage rock to rustic psychedelic folk, Kaufmann is in full flight on this record.

At times Kaufmann conjures up the weird acid folk stylings of the likes of Perry Leopold, especially on the opening track “Berger,” while at others, Kaufmann rocks out with a surreal and macabre atmosphere, like Robyn Hitchcock or The Dukes of Stratosphear.

The best moments on the album are when Kaufmann leans further into the astral folk side of his aural spectrum. Just take a listen to the Pearls Before Swine-like “This is Not New York,” and just try to not get caught up in its spell.

Dreamlike and fascinatingly versatile, this is an album that you won’t soon forget."
Record Crates United Oct 1, 2021. 

“From the first multi-layered seconds of the opener (which sounds like Robyn Hitchcock on steroids sitting in with Country Joe and the Fish if they’d been doing DIY recordings in 2014), we’ve got a first-rate collection of 14 new and diverse psychedelic anthems…..all with interesting chord progressions and the kind of lyrics worthy of a poet….some have a trippy singer-songwriter vibe a la Dino Valenti or John Wonderling….others offer kaleidoscopic swirling ships of sound in the “Scream Thy Last Scream” vein…and post-60s influences such as Scary Monsters-era Bowie or the Psychedelic Furs are swirled into the mix…along with the DIY genius of someone like Bobb Trimble. ”
(Kendra Steiner Editions, USA)

“Several of the album’s 14 songs have a vocals and acoustic guitar driven acid-minstrel quality that reminds me of the Bevis Frond, though like Nik Saloman, A.J. has his own sound. Representative tunes include Amaranth Blues and the title track, plus the majestic C.O.K.E., with its screaming guitar, and I love the trippy, mind-bending effects that augment This is Not New York and Slavia Nova. There’s lot of variety too. I love the jangly yet endearingly dissonant Folk-Psych of Berger. Crown Of Things is a darkly Gothic, droning Acid-Pop song with lysergic guitar lines that weave a snake-like trail amongst the catchy melody. Wine Of Rape is a hauntingly seductive slab of Psychedelic Prog-Pop, with organ, piano and orchestration. There are also songs with a high energy rocking feel, and even some that are whimsically fun. Still Within gushes with spirited Psych infused Folk Rock and ripping electric guitar fills. A.J. goes totally trippy on the equally energetic Whispering Egypt, with its wildly wah’d freak guitar, haunting organ and spaced out mesmerizing vibe. I like the lively, Celtic tinged Veil Of Isis and the bouncy In a Blue and Violet Morning. Iceberg has a stoned, trippy, carnival-like rhythmic pulse, horn section, and jabbing keyboard notes. And Operation is the most different track of the set, having a quirky New Wav-ish rocking feel that reminded me of an early 80s Bill Nelson song. Stoned Gypsy Wanderer is a captivating set of songs which mine the Psychedelic, Folk and Prog realms and are then stamped with A.J.’s own personal touch.”
(Aural Innovations, USA)

“This new album by AJ Kaufmann is stunning….it’s got many different styles, all equally well handled… it compares to the best things Julian Cope has done.”
(Brad Kohler, USA)

“Fourteen delicious songs from Poland: DIY and homely, urgent but not repelling, in a multicolored solitude, full of bizarre suggestions, including electric and acoustic guitars, basses, synths, toys, programming and voice, thinking of an urgent solitaire in mood of Warhol’s Factory – think of Dylan, think of Barrett, shake your “Screamadelica” shakers. The ensemble sounds like a solar and not too brutal Julian Cope, on a Sunday domestic blow (some old sixties’ garage 45s playing in the background). Very fresh and pleasant.”
(Kathodik, Italy)

“STONED GYPSY WANDERER, unlike much of what labels itself “psychedelic” today, is NOT a revival work… it SOUNDS like a 2014 recording and is forward-thinking and forward-sounding, but it has all the independent spirit and originality and everything-but-the-kitchen-sink low-budget raw production and fully-formed-style-from-seemingly-out-of-nowhere that one finds in the best and the biggest-ticket private press psych masterpieces. ”
(Kendra Steiner Editions, USA)

“The lyrics are mystical beyond belief, the performance ranks with the best late-sixties productions one could have found on Warners, and Kaufmann himself is a world class talent who recalls a whole buncha past while presenting it in the here and now. And the best thing about it is it hardly if ever gets twee!”
(Blog to Comm, USA)

“Witajcie w artystycznym świecie Adama Jana Kaufmana. Przestrzeń, w którą właśnie wnikacie, pozbawiona jest sztuczności czy wyrachowania. Tutaj jest tylko to, co dla Adama liczy się najbardziej – sztuka.
Mam przyjemność pochylić się nad kolejną (według oficjalnej dyskografii drugą, według mniej oficjalnej – jak sam Adam powiedział – chyba czternastą) płytą poznańskiego barda, wydaną przez amerykańską niezależną wytwórnię Kedra Stainer Editions z teksańskiego San Antonio. I właśnie przymiotnik niezależny będzie naszym przewodnikiem podczas tego niedługiego tekstu.
Adam jest artystą na wskroś niezależnym. Właśnie ta niezależność pozwala mu konsekwentnie kroczyć drogami niczym nie skrępowanych wizji i iluminacji. Zarówno podczas wydawania kolejnych tomików poezji (tak, tak – wiersze Adama to temat na inny artykuł), jak i podczas muzycznych kreacji.
Naturalnym środowiskiem niezależności jest lo-fi. AJK wszystko, co robi, robi sam. Powiedział mi o tym:
Używam jak najmniej i jak najtańszego sprzętu. Jeden mikrofon, linia, słuchawki z marketu. To też dla mnie filozofia uchwycenia chwili w brzmieniu – bardziej niż na uchwyceniu definitywnej wersji kompozycji i wydobycia piękna dźwięku skupiam się na zarejestrowaniu chwili i jej dziwności.
Ale niech nie martwi się ten, kto wyczulony jest na „właściwą jakość dzieła”. Odpalając „Stoned Gypsy Wanderer” słychać po prostu wyjadacza – oryginalnego wokalistę i gitarzystę, świetnie posługującego się angielskim (cała płyta nagrana jest w tym języku), świadomego i „osadzonego” w tradycji muzycznej. Pomiędzy kolejnymi trackami krząta się młody Dylan, buńczuczny Bowie czy wynurzający się z oparów bohemy Lou Reed. Jest trochę garażu, krautrockowej poświaty i songwriterskiego „flow”.
Ta płyta ma jeszcze jedną ważną cechę (a jest to cecha płyt dobrych): za każdym razem smakuje wyborniej. O ile na początku onieśmielać może jej powierzchowna surowość, to im bliżej się z nią kolegujemy, tym robi się cieplej. Ogrzewają nas neony, palone późną nocą fajki przepijane mocną kawą oraz bary, do których drzwi znajdują tylko nieliczni. Ale za to jak już wejdą, ciężko ich wypędzić nawet siłą.
Mam kilka ulubionych fragmentów na tym albumie:
Drugi na płycie, dynamiczny i rockowy „Operation”. Stanowi kontrast dla bardzo surowego i dość mechanicznego jej otwarcia w postaci kawałka-intra „Berger”.
Przesycony melancholią „Amaranth Blues”.
„Stoned Gypsy Wanderer” ubarwiony przeciągniętą, dylanowską frazą.
Topiący się w psychodelicznych delayach „This is Not New York” – kawałek, który po prostu trzeba zaśpiewać w którejś z kawiarni Greenwich Village.
Kończący album, niepokojący zapis snu w postaci „Slavia Nova”. Myślę, że spokojnie przygarnąłby go Ivo Watts-Russell. Wystarczyło go nagrać w innym czasie i w innym mieście.”
(Psychosonda, Poland)

Tall Yodas at Rozbrat - Bo Diddley

Adam Majdecki-Janicki @ Spacja Fest, WOMB, Rozbrat

A.J. Kaufmann - "Paramechanical World" 2018

"Bimba" - Wieczory Autorów Piosenek - Pan Gar

"Urlop Dziekański" - song lyrics in Polish inspired by Siekiera, Moskwa, and Ewa Braun.

Trzy Dymy

Trzy dymy w lewo, trzy dymy w prawo
Idziemy wolno, idziemy stawem
Tkniemy przestworza, tylko spokojnie
Matka natura obsypie nas hojnie

Każdy krok jest święty
Indiańskich modlitw odmęty
Pójdą dymem w lewo
W baoabu drzewo

Woła nas krew słońca, śpiewu nie ma końca
To punkowa fala, która z nóg nas zwala

Przemoc, twarde rymy
Idą tu w trzy dymy
Jak na trzeciej wojnie
Obsypani hojnie

Mak

Dwanaście mew na loncie
To morza wieczne prącie
Znów nie mam nic na koncie
Olejem was osądzę

Trzymajcie hardo maszt
Przeklinam walkę klas
Nie mylić z trwaniem kast
Kulturą w dziki las

Gdy karta zacznie śpiewać
Przebudzi się nieznacznie
Gorączka miast rozgniewa
Kobietę zbitą masztem

Hej tam na gnieździe, gdzie dno jest szalone
Kapitan zgwałcił dziewiątą żonę
Pieśniarz statkowy złamał przeponę
I szlag
Wszystko poszło w mak

Przywara

Stawiam się strumieniem
Staję się kamieniem
Wiążę się rzemieniem
Świeczki gaszę cieniem
Żyję póki żyję, tyję poki tyję
Chudnę póki chudnę, chodniki są wciąż brudne

Klimat się nie zmienia
Pajac mnie oczernia
Zawsze tu tak było
Zabij klina żyłą

Im więcej mówisz tym mniej wiesz
Ze smyczy spuszcza cię mój pies

Odzywaj się gdy milczysz
To rada cichych wilków
Milcz gdy się odzywasz
To rada głośnych przywar

Topografia

Flora fauna oceaniczne
Idą w komfort den atmosferycznych
Trawią atrament wiertarek elektrycznych
Niosą pieśń delfinów stratosferycznych

Zadzwoń do Neptuna
Neptun trzyma widły
Zbrzydły mu rowery
Sosny też mu zbrzydły

Topi to jak wosk
Trawi to jak szkło
Brodzi wśród winorośli
Odgarnia z włosów kości

Siedzi długo, płacze
Nad fantazji losem
Zgina morskie fale
Brzegi grodzi kosą
Morze głaszcze rosą

Próchnica w Biały Dzień

Impreza z dzisiaj, wczorajsza konferencja
Grzebieniem misia zarżnęła dekadencja
Pamiętaj kotek, że nie śpi konkurencja
Każdemu liderowi kiedyś kończy się kadencja

Biegnij twórz przez przestrzeń zer
Niech nie świeci ci ziemski cel
Gąszcz jedynek kopnie cię
Jak próchnica w biały dzień

Widma jezior w pniach skąpane
Nie mówi mi, że miałem talent
Lepiej skocz na spacer z wodą
Idź pod rękę z jej przygodą

Dychaj ciężko, skwarny skwer
Dzikie kaczki mają żer
Zer i jedynek
Żyliśmy przez specjałów chwilę

Testament

Aborygeńskie szlaki
Spływają do białej kloaki
Hinduskie dzieci słońca
Z dala od brzasku końca
Prawią morały żadne
Dnem kładą ruskie żaby
Nikt nie wie, co jest grane
Artysta pisze testament

W Arabskim żaglu nocy
Panna owija cię kocem
Kładzie cię na ołtarzu
Rozpruwa krzyk potwarzą
Prawi morały puste
Dwie pary rąk i usta
Nikt nie wie gdzie jest amen
Artyści piszą testament

Witaj!

Skamielina

Morskie bałwany
Igloo na brzegu
Lodem do Szwecji
Głodem do czego
Wypluj to z siebie
Odsącz pomyje
Jesteś oddechem
Twój magnes żyje
Dlaczego szukać
Taniej podniety
Wódka z hipisa
Ogórek z atlety
Nic nie potrafisz
Afisz już czeka
To skamielina
Białego człowieka

Paproć

Słodycz, która liże kwiat
Siedem piór za drugi świat
Trwa milczenia słodka woń
Meblościanka ścienia toń
Atmosfery nierealne
Grzebią gdzieś serdecznych łąk
Jestem pasożytem nieba
Jak paproci zbędny strąk

Chcesz mnie przyjąć jak sakrament
Mylisz bóstwa moje z kramem
Mylisz czystą wodę z kranem
Jesteś cichym parawanem
Dzikie plaże grabią cegły
Kamienice na dnie legły
To pamiętam z młodych lat
Orion jak jeziorny brat

Igloo

Jeśli chcesz zamieszkać sama
Gdzie arktyczny wicher rwie
Możesz kupić Eskimosa
Zimna jak polarny dzień
Będziesz chować go stabilnie
Aż urośnie świata dach
Będzie ciężki jak wafelki
Kiedy noc uderzy w piach
Potem kupisz sobie pomost
Gdzieś na drugi biegun chwil
Kiedy lód stopnieje trzaskiem
Lepiej uderz w gong i milcz

Wyłącz opowieści z szafy
W telewizji czerń i biel
Włączmy sobie film karate
W ciężkim stylu albo bez

Ku Wyjściu

Przyjaciół ubywa, przybywa
Zmieniają się twarze i myśli
Stoję przed drzwiami pielgrzyma
Światło kierując ku wyjściu
Bezsensowne szczyty
Mijam jak zły sen
Wybieram twoje planety
Lądować tam wciąż chcę
Kapsuła robi się ciasna
Mniej światła barwi dzień
Tak żyję pod twoją falą
W Atlantydzie albo we śnie
Znam kogoś kto pisał podobnie
Kobiecie wybranej przez los
Na rzecz żaglowca "Piorunem"
Skazano ją na stos
Przyjaciół ubywa, przybywa
Ku wyjściu na obcy ląd
Stoję przed drzwiami przybysza
Zza dziwnych dla ciebie stron

Pileczka

Niech cię nie dziwi huragan
Niech cię nie pędzą chmury
Przez ludzkie konwenanse
Znajomo stare bzdury
Niech cię nie gryzą komary
Niech ci nie pęka pomarańcz
Niech nie wyręcza cię wodnik
Sama kłopotom swym zaradź
Śmiało wdepnij w kałużę
Zamień ją w nurty Ganges
Gdybym nie pisał prawdziwie
Dawno trupem bym padł, bo
Każda przyczyna jest dobra
Jeśli szukasz miłości
Twe serce odbije piłeczkę
Gdy dym pójdzie ci w same kości