Gamma Gamma Promień Śmierci (2001).

Mechaniczna osobliwość drąży tunel w oceanie
Miłość powoduje luki w stugodzinnym planie
Brodaci mędrcy zasiadają na skrzydłach wszechświata
Nie liczą czasu bo nie istnieje
A kiedy podążają za erupcjami pętli światła
Zrobotyzowany mechanik dziko się śmieje
Mydło spływa po podłodze statku z przeszłości
Wszystko jest wszystkim w objęciach chaosu
Obudzimy dzieci straconego słońca błyskiem A
A kiedy powstaną uniosą ręce w prymitywnym hura
Maczugi zamieniono na kalkulatory i telefony
Skóry na garnitury i oczy na okulary
Nie nadajesz się do niczego bo jesteś stary
Powiedzą, że komunikacja jest zbyteczna do życia
Niewolnicy uwierzą w polityczne pomówienie
A kiedy ujmą sprawę jasno: wierzysz lub giniesz
Religia miłości wyda ostatnie tchnienie
Dymny pazur sięga po kalkulator liczy flary
Artyści odłożą pędzle, pióra i instrumenty
Wszyscy podążajmy za techniką i religią
I umierajmy nie wiedząc, po co przyszliśmy na świat
Wegetarianie siedzą obok nad sałatkami
Nie patrzą w okna bo ujrzą notatnik
Kiedy wszyscy mędrcy zgolą swoje brody
Dowiemy się, kto nadszedł ostatni
Stwórcy budowali piramidy, Baalbek i Babilon
Nie patrzyli w dół, bo wiedzieli że jest dobre
A kiedy mędrcy zgolili brody
Eksplozja wyniosła na piedestał dzikie hordy
Gińmy alfa gamma neuron
Gińmy alfa gamma neuron
Gińmy alfa gamma neuron
Matematyka definiuje z reguły niedefiniowalne
Ograniczone spojrzenie na świat
Kilka liczb nie zastąpi halo-tęczowego poranka
A teraz komputer liczy sobie tysiąc lat
Gińmy alfa gamma neuron
Gińmy alfa gamma neuron
Gińmy alfa gamma neuron
Wielki K unosi karzącą rękę nad naród neonazistowskich sług
I mówi wrzucę was do kwasu taka jest religia i będę mógł
Kapo w obozach narodzin oddychają tlenem skażonym cyjankiem
Kapsułki pełne kwasów drzew znikają za zębami i wnikają w tkanki

W CISZY PORANNEGO WSCHODU SŁOŃCA

Siedziałem na wydmie i paliłem jointa z uroczą panią światła u mego boku. Wszyscy chłopcy nazywali ją Porannym Wschodem Słońca i do dziś zastanawiam się dlaczego. Jej palce były pomalowane na różowo. Miała pastelowy naszyjnik wokół włosów. Świecił jak słońce we wszystkich kierunkach. Rozrzucał popiół i lód po całej dolinie niewinnego światła.

Wszyscy moi przyjaciele nazywali ją Porannym Wschodem Słońca i nadal nie mogę znaleźć powodu, ale wstała wcześnie rano, poszła na zakupy do centrum. Kupiła jakieś fajne buty i przystojne kapelusze na jej piękną głowę, która zawierała całą esencję niewinnej miłości pani jeziora, jak ją nazywali poeci jeszcze w dniu wojny.

Jako dziecko słyszałem historie o ludziach z kosmosu. Inwazja planet. Odbieranie życia niewinnym mężczyznom i kobietom. Ale kiedy statki kosmiczne pewnego dnia wylądowały na Górze Orzecha Laskowego, chaos i głupota rasy ludzkiej zmniejszone zostały do pustki niebiańskiej wiedzy i doświadczenia.

To był duży berliński dom. Właściciel trzymał pośrodku fortepian, w razie gdyby miał pomysł na piosenkę lub dwie. Powiedział, że i tak nie mają one znaczenia, ale były piękne jako podkład muzyczny dla jego kotów, gdy tańczyły długo i szczęśliwie w promienną esencję jutrzejszego prezentu, za ludzkość i wszystkie wartości, które ona reprezentuje, na zawsze.

Three texts.

Letter from Via Kosmische, 17/1/19 Earth Time, 16:37.

Driving (in the) snow from Kempten. I was supposed to put saucers and blondes together, but the reversable rider of Skye said „NO!”, and off he went on a rollercoaster ride of thrift shop guitars, carrying the torch for Lady Biba. The 4 A.M. Lamp kept burning, and sociopaths were rescued from their shady caves, turned into rainbows and oh! Butterflies „above the nation”. That was the dream of the Woodstock generation, now wasn't it? Drugs on war. Peace for fuck. The TV replacable eyes of narcolepsy, the tidal waves of Atlantis re-rising in the re-standing Baalbek megalith-os of Love, drilled into Sumerian skies of transformatory grace. There were no temples in the beginning, just staircases in the jungle, and death whistles blazing over Spaniard beards, which eventually put the whole conqueror thing in asylums. I shook hands with Chris Karrer, and off I went to another gig, this time on the airport, for the krautrocking children of a lost fantasy. It's all in the Wood. Anonymous band, 2 drummers, carbon copy of the Duulian magic – NO SOUL. Suddenly Berlin, and the airport park, parking lot, P'Ark. There was this shady figure in robes of breakfast serving sound on dishwasher plateau. There was a party in the Underground Cart on the rooftop, far from Krishna Supermarkets, and the Queen was paying for everything. Somebody stole my only good tune. Telepathically coding „she she she” over napkins with new chords. Sirens flashing, colors roaring, Arthur Rimbaud laughing in the rearview mirror. What was the dream in 1968, cause I forgot where I put my acid, and then the years skipped to 2019, and 1969 was now half a century ago (Earth Time) from my original trip beyond Pluto. VOYAGER 1 BEAMS GREETINGS – but there's no-one on the other side of this purely human errorenous line. Time is structural, we invented it - and those weren't the dreams of any generation. Back to work in Via Kosmische, far high on Nepalese huts, arches of deconstruction, and Angus MacLise's photo with the Reaper sharing space with Miss Stacia on the wallpaper. I guess he was a prophet, I guess she was a dancer, I guess I have some job to do. Now, what was the album about, saucers and blondes together, right, and friends, on the psychetropic wave of sonic exhaustion. Ambient. Sheer noise attack. Cough cough, Lady Biba crosses her legs on the fridge, serving naked lunch on golden stockings. Microtonal whispers of boy elevators, captured on tape in the magical summer of 2002. There are visions there I couldn't capture in any letter, but I sometimes send one from VIA to the occupants of Earth Daze, and maybe they receive 1% of the message, and share doctrines with the Eye See Eye mock pseudogod high on the vinyl mount to punish me for trying. She last told me she worked in Dubai. The letter's getting hazy, the dawn is over, clouds turn back from blood-red to chromeblue, and the prophet buries fool's clothes in the lava lamp bathtub. There is a new day, and songs have to be written, wrong notes be sung, instruments be banged on, improvs recorded. Bring on the congas, Ditty, there's a Joker escaping.

Buy More Chewinggum

We live in funny times.
The Artist writes his best song for 7 years, suffers mental breakdowns, heartbreaks, crazy life situations, misunderstandings, self-doubt, rehabs, and other things that people might encounter in 7 long years. The song is finally ready. He records it. It takes a week. He releases it. Nobody buys it.
In the meantime, The Kid makes a beat on his iPhone, it takes him 3 minutes. He drops it. Someone buys it for $50, to rap about „bitches” over the mindless loop. The Kid buys more chewinggum.

We live in funny times.
The Virtuoso studies his whole life in Music Schools and Academies. He graduates, is selected for a virtuoso contest. He loses the contest, winning which was the point of his whole life. But, he never gives up, and runs in another. And another. And another. 10 years later he never wins. So, he commits suicide.
The Kid has manual skills, so he bangs on his drums, The Kid's parents have lots of money, so they train their little monkey to develop better manual skills, and record a video. They upload it to YouTube. A „child prodigy” is born. The parents are proud.

We live in funny times.
The Artist can barely pay his bills, because he devotes his entire life to Art. His teeth are already missing, because he can't afford the dentist. The dentist? You must be joking – he can barely afford cornflakes. He couldn't eat them anyway, not with his beautiful missing teeth. Nobody buys his paintings – the system has declared him insane – so he has to buy medicine for a sickness he doesn't have – he's sick only because a healthy individual in a sick society is always sick. That's how it goes.
The Kid „paints” in his application, and sells his designs to various gadget producers. They print his „work” on their stuff and he makes a living out of it. He buys more chewinggum.

We live in funny times.
But luckily, I don't have to live in those times.
I've long built a Time Continuum Machine, that is now finally working.
I set the controls to Munich, 1968. I bid you adieu.
In the meantime, decide if you're an Artist, or just a lucky Kid.
If you're just a Kid, stop polluting the world of Artists with your Bullshit.
And buy more chewinggum, for Christ's sake.

Somewhere in Bavaria

I remember a funny situation. I'm at this jam in a friended Berlin house (Zehlendorf district), and we play like crazy, making really sick noise, really sick, like we were summoning a dusty Babylonian deity. Two beautiful Spanish girls sit upstairs, and I think the noise started annoying them, since one of them actually walked down into the basement, looked at my friends (Germans) and said something in Spanish. They all stopped playing, and all you could hear was my Hamer DuoTone bleeding like fuck because I figured out, hey, I don't understand Spanish, so I don't give a fuck, but one of the Guys says "Stop playing". I asked him "What the fuck did she say?" He says "I've no idea, but it sounded like murder - let's go upstairs and have some drinks".

I remember a funny interview from back in 2015.
"How do you call your music?"
"Eternal rozpierducha."
"What does rozpierducha mean?"
"Oh, it's a Polish thing, you wouldn't understand."

This jam has a very interesting background. It involves 2 French dancers I met at a jam session. They wanted to buy cigarettes, but on the way to the store, which took 20 minutes longer than it should they decided to "take a musician home". I guess they never spent a night with a guitar player before, as they were quite surprised by the arpeggiated foreplay that lasted 4 hours and included Jimi Hendrix showoffs, flamenco idiocy, and, finally oral practice on the frets. After all that silly shit, one of the French girls, I don't remember their names says "play something sexy", with an accent that could drive Keith Richards even more nuts than he already is. So I said, yeah, my first Woman taught me this song in bed, you'll love it. I disappeared for 2 weeks that night. Gotta love jam sessions!

I remember a funny situation. Once I had an argument with my wife, as usual when we talked art. So, I walked out of our apartment muttering "bitch" under my breath, ignoring her screams that could be heard in the entire block, and went straight to my poet friend to get wasted on Jim Beam. We got triple wasted, cause we had 3 bottles. But, I figured out Wife, being a legal psychopath, would kill me had I not returned home for the night. So, totally trashed, I return home at 2:30 A.M., and think to myself, "I'll try to be kind". I open up the door, and just then a pair of 5 inch heeled black leather boots misses my head at full speed by about 5 centimeters. I never sobered up as fast as that day. Lesson learned.

It was all for you, Madeleine, now it's all for the Girl of the Road. Have you met Her? Somewhere in Bavaria...

Adam Majdecki-Janicki - "End of a London Night" Calvert Avenue Demos 2019

Tepaphone Express

Tepaphone Express

 

Organizacja i schemat

 

Express jest siecią tepa-fabryk - rozproszonych na całym globie, podziemnych, gigantycznych konstrukcji skupiających największe umysły wszechczasów wśród białych, sterylnych, betonowych ścian i superkomputerów przyszłości zajmujących osobne, wydzielone pomieszczenia.

Pracują tam też niezliczone rzesze tepa-fanatyków, kontrolowanych z wnętrza konstrukcji za pomocą skondensowanej myśli gamma. Liczba fanatyków wynosi 96 532 673 i są wszędzie tam gdzie wy. Są w waszych filiżankach kawy instant, są w waszych szufladach, są w biurach, w domach, w pubach i na ulicach. Są wewnątrz wszystkiego, co ma jakieś zewnątrz. Są chodzącymi bankami informacji – kolorów oczu, numerów identyfikacyjnych, przyzwyczajeń, zachowań i odcisków palców, które skrupulatnie zbierają z waszych klamek.

 

Klamki wynaleziono dla kontroli. Jeśli nie masz klamki, jesteś przestępcą i popełniasz wykroczenie przeciwko Utopii, gdyż unikasz dopełnienia oczywistego obowiązku posiadania odcisków palców i bluźnierczo zaprzeczasz istnieniu klamki, które jest jednym z wiecznych dogmatów twojej wiary.

 

Są agentami chaosu w waszym świecie a sługami w naszym pseudo-niebie.

Tworzymy utopię paniki, w której wasza paranoja karmi nasz raj.

Kamera jest na niebie i to nie żart. Sami ją tam umieściliśmy, aby tworzyć wasz sen.

Mamy wieże, które wysyłają promienie interferujące z waszymi falami mózgowymi.

Mamy klucz do wszystkiego, co ludzkie i zamieniamy to we wszystko, co zmechanizowane i automatyczne. Potrzebujemy iluzji, aby stworzyć rzeczywistość.

Wasze oczy to małe wredne i żałosne ćpuny uzależnione od naszego towaru

 

towar = rzeczywistość

kreowana w naszych podziemnych studiach nagraniowych.

Mamy dźwięk, mamy obraz, mamy pełen trójwymiar, a wasze oczy to idealne odbiorniki.

 

Wystartowaliśmy.

 

TERRA APPARATUS

Wewnątrz

 

Wewnątrz beznamiętność, ożywcze etery, reaktory i majestaty.

Wewnątrz naukowcy, szyby, podłogi z rubinowymi strzałkami i woskowymi pasami startowymi oraz samopowtarzalne kontinua regałów.

Wewnątrz potrzeby fizjologiczne ludzkości zaspokojone.

Rozładowanie napięcia seksualnego, wydalenie surowca zbędnego i przetworzonego, regeneracja odbiorników i w przypadku uczonych także nadajników oraz dostarczenie odpowiednio dobranych składników odżywczych, valium, amfetaminy, kokainy i haszyszu dla personelu – OK.

 

Wewnątrz panuje dryfujący chaos – sugestia, przymus i prototyp zniewolenia.

DEFINICJA:

 

„Dryfujący chaos to nie żaden stan umysłu – to brak umysłu, a co za tym idzie jakiegokolwiek jego stanu.” – Dr. Amphium

 

Każdy podwładny zobowiązany jest do bezwzględnego stosowania się do powyższej definicji – w przeciwnym razie reguła dryfującego chaosu będzie indoktrynowana siłą.

 

Sugerujemy – rezultat: 1 – wynik zadawalający

                                               0 – stosujemy środki zastępcze

ŚRODEK ZASTĘPCZY

Przymus – rezultat:                   1 – wynik zadawalający

                                               0 – (błąd systemu – wymaga bezzwłocznego skorygowania)

Zniewolenie – faza końcowa.

 

I     PROTOTYP

II    LOT PRÓBNY

III   OPATENTOWANY, SKUTECZNY MECHANIZM

 

WYNIKI

 

W 7 przypadkach na 10 wystarcza sugestia i odpowiedni poziom czasu

 

W 2 przypadkach na 10 konieczny jest przymus zakończony jednak pozytywnym rezultatem.

 

W 1 przypadku na 10 rezultat przymusu wynosi 0 – definiowane jest to jako błąd systemu i jako taki natychmiast USUWANE

Wyniki powyższe potocznie określa się mianem zadawalających.

Są one dowodem naszej skuteczności, konsekwencji i zdecydowania w wyborze metod indoktrynacji.

 

Mechanizm Usuwania

 

Wybieramy skuteczną myśl i przekazujemy ją odpowiedniej jednostce egzekwującej, która dopełnia reszty obowiązku.

Jednostka namierza cel kumulując agentów w pobliżu domniemanego miejsca pobytu celu i ustala dokładne miejsce pobytu, po czym utrwala je wykorzystując agentów, którzy stabilizują cel w miejscu pobytu oznaczanym od tej pory jako SMP (stałe miejsce pobytu).

Promień myślowy wysyłany jest natychmiast po ustaleniu SMP.

 

DEFINICJA SKUTECZNEJ MYŚLI

 

Skuteczna myśl jest to taka myśl, której natężenie, stan skupienia i moc równa się powiązaniu myśli tej z paranojami, fobiami i psychozami celu

tworząc w rezultacie wiązkę o śmiertelnym współczynniku I (I.M.P.A.C.T.)

Myśl skuteczna równa się wiązce I wtedy i tylko wtedy, gdy fobie obiektu równają się myśli skutecznej.

 

 

 

Idealna propaganda to taka propaganda, którą tworzy nieświadomie cała społeczność pod nadzorem Express Tepaphone i interpretuje ją jako bezinteresowną pomoc w kierowaniu własnym życiem, która w istocie jest kierowaniem życiem.

Osiągnięcie celu ułatwia nam w znacznym stopniu bezradność człowieka i jego znaczny stopień uzależnienia od naszych produktów, bez których nie byłby w stanie przeżyć.

Dajemy wam wszystko, czego chcecie biorąc w zamian waszą swobodę, przy czym nie zdajecie sobie z tego sprawy, dokładnie tak jak planowaliśmy.

PLAN jest podstawą programową każdego istnienia.

a WSPÓLNE CELE GWARANCJĄ SUKCESU

 

 

Anioły

To ludzie pozbawieni podstawowej świadomości KONSUMENTA i PRODUKTU.

Człowiek to jednocześnie KONSUMENT i PRODUKT.

RYNEK przesycony jest ludźmi, RYNEK potrzebuje Aniołów.

ZGŁASZAM ZAPOTRZEBOWANIE NA ANIOŁY

 

---------------------------------------------------------------------------

 

Celem kolejnego PLANU jest wdrożenie Aniołów w RYNEK.

Realizacja nastąpi bezzwłocznie po ostatecznym wdrożeniu CZŁOWIEKA, co powinno nastąpić przed upływem 5 lat.

Plan awaryjny na wypadek niedostatecznej ilości Aniołów na rynku zakłada wdrożenie

ELOHIM na rynek po wcześniejszym podzieleniu jego ciała na sektory i opanowaniu ich.

Przy zastosowaniu odpowiedniej taktyki PLAN ruszy bez opóźnień i komplikacji.

 

Od 1957 roku specjalizujemy się też w produkcji paranoi, lecz ostatnie badania Agentów Chaosu dowodzą, że nastąpiło przesycenie rynku PARANOJĄ.

Obecnie nie ma na TERRA takiego KONSUMENTA, który nie miałby swojej własnej PARANOI i nie posiadałby wszystkich przywilejów z nią związanych.

 

!!PROMOCJA PROMOCJA PROMOCJA PROMOCJA PROMOCJA PROMOCJA!!

 

Absolutnie dyskretna, osobista, błyszcząca, nowoczesna i w pełni zautomatyzowana PARANOJA może być twoja już teraz!!!! CAŁKIEM DARMO i BEZ HACZYKA

 

Dzwoń:

 

8OO 96E 6E7 – TE – PA – PH – ONE

 

 

I am an agent of chaos with an Amphetamine Battery.

The engineer of your dreams and distorter of your mental picture

I’m the slowly crawling fists of mental illness

Made of steel and air, lock, stock and barrel metal

I am the gleaming needles on orgasmic engines

And I am the disillusioned barbarian on stimulating equipment

My eyes are craters in the champagne desert

(Overwhelming mandala in the bards’ café)

I need valium

I want double-blue with co-pilots ascending 

I need loads of cubes & heavy snowstorm

I need fine stimulators for my combat

I need a sudden anesthesia before the raging Assault

Fed up with love, fed up with peace

I want a war against the city

I want a war against this ailing Utopia we all share

I want a war against counterfeit freedom

In which we live as slaves, unaware

I want a war

Try to stop me if you dare